Kiedym powrócił, znów w tym pokoju. Przy tym okienku pełnym powoju. Bluszczów, siedziała moja pieszczotka. Bez kotka.

Życie nie spra­wia, że spo­tykasz ludzi, których chcesz spot­kać. Życie da­je Ci ludzi na Two­jej drodze, którzy uświada­miają Ci blas­ki i cienie życia.

Dziś tęsknię naprawdę. Oczy mam zaszklone, serce rozerwane, a głowę niespokojną. Nie zobaczysz we mnie radości, uśmiechu i tego optymizmu, za który tak bardzo mnie podziwiałeś. Dziś nie jestem ,już tym samym człowiekiem. Brak we mnie wiary w lepsze jutro, spokoju ducha i pewności, że będziesz na zawsze.