Błękitne niebo mówi dobranoc. Zmęczone serce ogarnia spokój. Po księżyca srebrnym dywanie. Kroczy do ciebie anioł opiekun.

Tylko dwa słowa wystarczą miłe. Płynące z serca, oddane szczerze. By poczuć błogość skrzydeł anioła. I ciepło, które znaczy tak wiele.

Anioł ciebie bardzo kocha, gdy ty płaczesz i on szlocha. Zawsze chętnie cię przytuli, każdą boleść twą znieczuli.

Tam anioł też się pojawia, w oczach ma niebo i szczęście, drogę do gwiazd ci objawia, dla niego te sny są w podzięce.

Dziś jeden z aniołów. Wiadomość mi zostawił: Po prostu bądź; dziękuję za wszystko.

Przyjaciele niczym dobre anioły. Leczą mnie. Ze wszystkich rozterek. Codzienności.