Bronek z Obidzy (Kozieński) Na swoim Dwanaście metrów za oknem codziennie podobna woda moczy zimne kamienie, zimą milknie pod lodem, kawałek wyżej na moim, zepsuty burzą wodospad, dwoi się biedny i troi, by go nie skreślić z rejestru. Nie tylko mroźną zimą, tak samo przez suche lata, Wiesz ile wody nim spłynie? Tyle, co kot napłakał. Przyznasz, że jestem ubogi, rzeka to przecież drobnostka, pokażę ci jeszcze górę, tak, byś mi jej nie zazdrościł.