Jean-Pierre Lemaire* Czas robi swoje „Czas robi swoje”. Nie wiadomo co mianowicie, jak długo widać tylko kwiaty, które więdną, i starzejące się domy. Wychylasz się przez okno w październikowy ranek i zdaje ci się, że widzisz, jak w ledwie dostrzegalnych załamaniach światła wznosi się na podwórzu jakiś wielki dom nie wykończony jeszcze, z rozrzuconych przejrzystych bloków, który nie przesłania sobą domów rzeczywistych ani pobliskich ogrodów. Oto co robi czas, i my budujemy razem z nim. Diabeł próbuje chytrze przekonać nas, że ten dom nie istnieje, gdy przylatuje tu, na plac budowy nocą. A przecież przyjdzie dzień, kiedy tylko on będzie widoczny, kiedy ziemia naga dożyje końca wieku naszych pokoleń w innym już świetle a my będziemy kamieniami, jego żywym budulcem.

DOM. mój dom tam gdzie jest mój Pan ale czy ja Panie - zmierzam we właściwym kierunku? Panie - jeśli błądzę wyprostuj ścieżki mojego życia abym zawsze szedł właściwą drogą do Ciebie z Tobą w moim sercu ku życiu wiecznemu - Panie - spraw aby w moim sercu zawsze było Twoje mieszkanie. Panie - proszę niechaj Dobra Nowina napełnia mnie prawdziwym szczęściem niechaj Maryja otworzy moje oczy i serce na Twoje przyjście Panie abyś mógł rozdawać dary wspaniałości każdego dnia życie bez Ciebie Panie to pustynia bez oazy aby Dobra Nowina stała się drogowskazem Panie... Ks.Jan Filewicz.