Jest też to miej­sce, gdzie zdążamy: hac­jenda po środ­ku cza­su. Ot­wo­rem stoją wiel­kie bra­my w za­wiasach ku­tych, bar­wy la­su. Ten dom nam zna­ny, co go sta­wiał zręczny Me­fis­to pod szczyt góry. Strzechy jak dotąd wiatr nie roz­wiał i na­dal stoją gru­be mu­ry.

A jeśli musisz już mnie ukarać za to, że marzę, pragnę czy szlocham to o to jedno proszę najbardziej byś nie zabierał tego, co kocham.Dom rodzinny   Pośród wszystkich krętych dróg      i licznych rozdroży świata     jest takie miejsce na ziemi     gdzie radość serce oplata.