Nasz dom! Dziś mu trzeba twojej troski, Twego serca, twej miłości, Daj mu ją. Popatrz! Nasz dom! Jeszcze nie okrzepły ściany, Jeszcze front nie tynkowany, To nasz dom. Pomyśl! Nasz dom! Choć nie możesz w to uwierzyć, Chociaż dziwią się sąsiedzi, Wspólny dom. Uwierz! Nasz dom! W nim się rodzą twe marzenia, Dojrzewają w im spełnienia, Polski dom. Więc wołamy chodźcie z nami, W naszym domu posprzątamy. Pobielimy drzwi i ściany, By był czysty i zadbany. Ozdobimy go uśmiechem, Wypełnimy go radością. By dał ciepło naszym dzieciom, I schronienie naszym gościom. Krzysztof Krawczyk Odpowiedz

W błękicie mamy swój dom na wyspie słońca W błękicie mamy swój ląd zwyczajnych spraw Jesteś mój, czemu więc Tak często myślę, że... Bez Ciebie jesień dogoni mnie Bez Ciebie marzeń oduczę się Bez Ciebie pasjans nie wyjdzie mi w pochmurne dni Bez Ciebie zmartwi mnie byle co Bez Ciebie nic nie będzie mi szło Bez Ciebie na zawsze schowam się na serca dnie Jeszcze wciąż jest tyle słońca Jeszcze nam nie płynie czas Jesteś mój, czemu więc Tak często myślę, że Bez Ciebie wino utraci smak Bez Ciebie nigdy nie powiem,"tak" Bez Ciebie drogi zasypie wiatr popiołem z gwiazd Bez Ciebie smuci mnie każdy wiersz Bez Ciebie nie przychodzi sen Bez Ciebie w jesień zapadnie świat na tysiąc lat /wyk. Zdzisława Sośnicka/ Odpowiedz

Piękny dom w stylu amerykańskim . Odpowiedz