Petr Halmay Czy były to nasze głosy? Pies pędzi w pyle rozpalonym przez słońce, dopada płotu. Z szosy za wsią dochodzą pijackie śpiewy. Czy były to nasze głosy? Czyżbym usłyszał wśród nich także głos mojego syna, miotający się w popołudniowym skwarze? Często myślę o ojcu. Czasem siadamy razem na progu. Pęknięciu w betonie, skrzynce na kwiaty przypisujemy dziś coraz większe znaczenie. Dwie twarze rzeczywistości! A człowiek idzie dalej pod górę w stronę ruin zamku, w pobliskim lesie nie drgnie nawet liść.