... Bo z czym in­nym ko­jarzy nam się la­to jeśli nie z wi­dokiem chylące­go się ku upad­ko­wi słońca ma­jaczące­go na ho­ryzon­cie kreślo­nym przez jeszcze błękit­ne niebo i złocis­ty łan zboża?

Wyśnię dla Ciebie pola, sierpniowym zbożem pachnące i stóp naszych miękkie ślady ukryte pod sianem na łące.

ŻNIWA Żyzna ziemia plon wydała Czas żniwa przychodzi Rolnik z kosą na ramieniu Na pole wychodzi Z nim żniwiarka co podbiera Pokos za żniwiarzem Przemierzają łan pszenicy I zawsze są razem Skoro tylko ranne słońce Spije krople rosy I skowronek z swoją piosnką Wzbije się w niebiosy Przepióreczka skryta w zbożu Gdy kosiarz już blisko Pozostawia swoje gniazdko By zmienić siedlisko

Puste kłosy dumnie wznoszą się ku niebu, kłosy pełne ziarna w pokorze chylą się ku ziemi. Caldwell Erskine.

Wyzłocone.