Craig Raine* Posłuchaj razem z Mamą Muskaliśmy płytki marmur z osadem po przypływie i szkicowali znak krzyża jak kłócący się Włosi... Z sześciopensówką schowaną w rękawiczce, czystą chusteczką, i Sercem Jezusowym kolczastym jak kaktus na modlitewniku, wchodziłem na palcach i przyklękałem jak Quasimodo, zdrętwiały ze wstydu – znów spóźniony... Chrapanie łaciny, kręgi kaloryfera, baseballowe buty pod komżą ministranta - to wszystko wraca, żywe i bez znaczenia. Nigdy nie lubiłem Boga i mocowałem się z nim jak z algebrą i trygonometrią, czując ulgę gdy mogłem wyjść pod niebo puentylistów i kiedy na języku topniał opłatek śniegu. Lecz moja matka składała nagie ręce podobne Adamowi i Ewie opuchłym od płaczu, a jej różaniec osłaniał je taktowną winoroślą.

Kochanie kogoś, kto Cię nie kocha jest jak przytulanie kaktusa, im mocniej tym bardziej boli...