Przyszłość możemy porównać do morza...Z pozoru nieograniczona, ale ma swój kres...jak drugi brzeg, którego nie widzimy...Nigdy nie wiemy kiedy spodziewać się sztormu w naszym życiu, który namiesza w głowie...Ale możemy też czekać na piękny zachód słońca, który możemy dzielić z kimś ważnym napełniając serce radością...

Ziemia nie jest spadkiem po twoich rodzicach, lecz spuścizną dla twoich dzieci.

Zabiorę Cię do nieba, gdzie słońce nas ozłoci i nie mów,że tego Ci nie potrzeba, bo warto swe życie osłodzić...