Wschód słońca to jak nowe życie, które zaczyna się każdego dnia.

Żad­na lam­pa nie zastąpi słońca.

Kraina łagodności W krainie łagodności malutką łodzią płyniemy na przekór codzienności, coś nie coś o życiu wiemy. Bujamy się na falach, dłonie nurzamy w wodzie muzyka nas zniewala, słońce nieśmiało wschodzi. Nad nami drzew korony tworzą gęste poszycie, śpiew ptaków z każdej strony, dusza ginie w błękicie. I dobrze tak i ludzko i wcale nie chce się wracać, gdy nawet kwiaty nucą i pragniesz się zatracać. W krainie łagodności tak ciepło nam i miękko, gramy na strunach miłości, marzymy pod powieką. Bóg ją nam podarował jako namiastkę raju, smutki w rękawie schował, niech w nas radości trwają. / Anna Zajączkowska/

„Chwile piękne, pełne wzruszeń, tęsknot niewypowiedzianych wciąż budują w naszych sercach fundamenty pragnień, marzeń Czasem są to wschody słońca, gdy w powietrzu czuć tą radość, która spływa gdzieś z obłoków na codzienny splot wydarzeń Czasem jest to dotyk wiatru, który pieści nasze włosy albo błysk, spojrzenie smutne razem z rzewnym, tęsknym głosem Gdy ten błysk, ułamek magii strzałą godzi w Twoje serce, nic dziwnego, że tam wracasz nutką drżącą jak w piosence."

"Jak wspaniale jest witać dzień, gdy nie muszę zastanawiać się i przypominać sobie jak zakończył się poprzedni. Jak wspaniale jest otwierać oczy bez strachu przed wspomnieniami dnia poprzedniego."

Wyższe szczeb­le dra­biny życia nie gwa­ran­tują piękniej­szych widoków.