A wtem do sań podbiega. Dziewczyna, niosąc bzy. Do jej łachmanów brzega. Przymarzły śnieżne skry. Wyciąga drżące dłonie. W śniegowych płatków rój. I cichy szept jej wionie: "Kup kwiaty, panie mój!".

Jakie to piękne, gdy zimą w człowieku zawita wiosna.

Uśmiechnij się.Spraw by świat stał się pogodniejszy

O matko! Cudeńko!!!!