Stokrotkowe szczęście szepnę słońcu ,żeby smutek zdjęło z twojej twarzy wiatru by porwał i uniósł jak echo hen w dal słone krople zamknę w dłoniach to co boli niech kurz pokryje w niepamięć odejdzie szczęście i miłość, zaproszę do tańca w twoim sercu wtedy choćby wiatr zawrócił, nie zgubił po drodze smutku z uczuciami. nie będzie miał szans, z nadzieją pod rękę łatwiej iść przez życie.

"Zbieraj ok­ruchy szczęścia nieza­leżnie od ich wiel­kości każde­go dnia" Seneka 18

Stokrotka jest mała, stokrotka nieśmiała, musimy stokrotkom pomagać. Niech cieszą się słońcem, niech kwitną na łące, nie deptać stokrotek, uwaga! Nie deptać stokrotek...... Wanda Chotomska

Byłam jak stokrotka, a ty mnie zerwałeś...