Ty nie potrzebujesz wcale mnie. Potrzebujesz kogoś, kto będzie cię nieustannie głaskał słowami, kto otuli Cię puchową kołdrą i przykryje szklanym kloszem. A ja nie umiem nie ranić, ja wydrapuję oczy słowami, rozrywam duszę milczeniem i kocham.

Takiemu psu to dobrze, buda mu nie potrzebna tylko kołdra i łóżko.