Nie zat­rzy­muj zi­my w ser­cu, gdy wios­na za oknem.

A ja myślę, że kocha się za wszys­tko. Za wszys­tko, co człowiek w so­bie ma. Gdy­by kochało się za nic, kocha­libyśmy każde­go na ziemi.

Żeby tak móc przytulić się do ciepłych, tchnień letniego wiatru, zachłysnąć się muzyką, ukraść lazur z tafli śpiącego jeziora i włożyć go do wazonu jak kwiaty .