Jesienno-zimowy wiatr drzewa zagina do ziemi, początek nie jest to zimy ni koniec złocistej jesieni. Z burzami jesień odchodząc drzew konarami się kłania, nie chce może po prostu tak odejść bez pożegnania. Odchodząc po sobie zostawi kolory parków i lasów, kwadraty uprawnej ziemi pełne zimowych zapasów. Morza piaszczyste plaże długich spacerów wspomnienie, obraz zamglonych jezior i żagli gasnące cienie. Zima zaś czekać nie chce by swym nas upoić urokiem, bielą śniegu zachwycić i skutym lodem potokiem. Będzie chciała nas straszyć siarczystym mrozem, wichurą, niebo nad nami zaciągnąć ciężką śniegową chmurą. Teraz młoda i silna straszy natury bicepsami, śnieżynek wspierana armią i zasp śnieżnych szeregami. /autor:Gregcem