Życie człowieka, wkraczając na drogę dojrzałości, zakwita kolorem zadumy niczym wrzosowiska i nicią srebrzystych włosów osiada na ziemi rozrzedzając się powoli jak porankiem spijana mgła. Trzeba mieć więc nadzieję każdego dnia, iż jest początkiem czegoś lepszego niż to, co minęło zaledwie wczoraj. Odpowiedz