Dlacze­go smu­tek mnie do­pada ? Choć psychot­ro­py go­nią mnie. Le­karz wciąż ga­da, ga­da, ga­da ! Jeszcze tab­letka, kro­pel­ki cze­goś dwie. A te­raz zas­trzyk - łup. Nie wie jak dusza bo­li mnie !!! Ja piszę, piszę, wołam, krzyczę, Leję po­toki łez. Przez łzy nie wiedzę nic. Sza­rość wie­czorów mnie dopada. Już mil­czę, te­raz nie wiem nic.