Pośród szu­mu drzew słychać dźwięczny głos to o ludzkiej piel­grzym­ce bal­ladę snu­je kos, a so­wa jak to zwykła mieć w zwyczaju po­huku­je o wyjątko­wości człowie­cze­go gaju...

Nie da się ani zawrócić słońca, ani zmienić przeszłości.

"Przyzwyczajenie nigdy nie zwycięży natury."/Cyceron/

Przepiękny widok!!

Dla mnie jes­teś jak po­ran­na ka­wa - po­budzasz do życia.

Wchodząc na szczyt włóż wy­god­ne buty... by nie spaść z dra­biny marzeń.

Jest ta­ka mgła co budzi się z człowiekiem i zasłania oczy na wszys­tko co piękne.

Wspom­nienie to chwi­la z przeszłości.

Miłość jest jak wschód i zachód słońca. O świ­cie roz­nieca złoty blask na twarzy i uczu­cie ciepła na całym ciele. Budzi dusze, ot­wiera oczy... A kiedy nad­chodzi zmie­rzch, przy­nosi mi­liar­dy małych wspom­nień, które niczym gwiaz­dy, choć świecą z da­leka, są je­dynym światłem w ciemności.

Wiel­kość góry poz­na­jemy do­piero po jej pokonaniu.

Jeśli pot­ra­fisz,przyjdź i wyg­rzeb mo­je marze­nie spośród morskiej toni.

Po tej stro­nie nieba na śniada­nie jem bułkę z kon­fi­turą ze szczęścia, a kawę mi słodzą uśmie­chem anioły. Na kuchen­nym sto­le mam kwiaty - pachnące ra­dością tu­lipa­ny