Warto żyć, jeśli przez każdego z nas wpadnie promyk słońca w mrok niepogody.

Bez tchu chcę pow­ra­cać, z bez­kre­su każdej nocy Spo­wita we śnie niczym w pajęczynie Wy­nurzać się po­woli na po­wie­rzchnię brzasku od­wle­kać w nies­kończo­ność os­tatnią snu godzinę.

Krajobrazy są stanami duszy. - Henri Frederic Amiel