Nawet jeśli jestem mgnieniem, kroplą Twego życia małą, zaplatanym snu refleksem w ramkach nieba rozszeptaną... To dziękuję Ci za radość, refren lata, wiosny, zimy. Tchnienie słońca w chwilach smutku, zapełnione dni, godziny. /M. Polak/

Czy to tańczą cienie lekko, w takt melodii w blasku ognia, czy tak działa wyobraźnia co się kłania czarem, co dnia? Otulona tym wieczorem, na napiętych strunach czasu, cząstkę siebie w dal posyłam, budząc błękit bez hałasu. /M. Polak/

Ta bryza wiatru, którą niesie fala za falą głaszcząc piasek, niech ciepłem dotknie wszystkie myśli, twarze rozbroi z mrocznych masek. /M. Polak/

Jak Ci przekazać to, co czuję... Jak namalować marzeń smaki... Podepnę barwy delikatnie, niech je zabiorą z sobą ptaki. /M. Polak/

Odmierzam perły magią wiatru, zbieram ukryte pocałunki, zapach uśpiony drży pod skórą, uskrzydla Twoje wizerunki. /M. Polak/

Na wzburzone fale życia, słodycz serca cicho wlewaj. Złagodnieje wtedy żywioł, będziesz wzrok jaśniejszy miewał. /M. Polak/

Pojadę na wyspy zielone. Daleko, gdzie trudów nie widać. Tam ciepłem dotyka dzień każdy, łagodność brzeg cicho obmywa. /M. Polak/

A niebo zostawmy im – Aniołom oraz wróblom... /H. Heine/

Prawdziwego lidera poznasz nie po tym, ile razy się przewraca, tylko po tym, jak szybko wstaje. /A. Robbins/

Życie nasze bywa bogate lub ubogie zależnie od tego, co w nie wkładamy, a nie od tego, co zeń czerpiemy. /L.M. Montgomery/

Tylko dusza jest młoda, bo nogi już od dawna zaczynają mi odmawiać posłuszeństwa. /L.M. Montgomery/

Klony to są towarzyskie drzewa – wiecznie szepczą do nas... /L.M. Montgomery/