To właśnie mu­zyka budzi naj­drob­niej­sze cząstki nas sa­mych, o których juz daw­no zapomnieliśmy.

Miłość da­je podwójną moc - moc dziele­nia te­go co złe i mnożenia te­go co dobre.

Wy­piję dziś za swo­je zdro­wie.. Kawę..

Gra w teat­rzy­kach szkol­nych, jedną z naj­bar­dziej przy­dat­nych umiejętności w do­rosłym życiu.

Szczęśli­wa rodzi­na to miłość i te we­sołe poranki, chwi­le gdy dziec­ko wska­kuje ci do łóżka, ta je­go dziecięca ra­dość z no­wego dnia.. i miło jest o tym po­myśleć tuż przed każdym snem, gasząc syn­ko­wi światło w pokoju.

Jeżeli wychodzisz z mie­czem w dłoni nie dziw się, że chcą z tobą walczyć...

W sy­tuac­jach trud­niej­szych nie ocze­kujesz po­toku słów od blis­kich lecz ka­wałka dłoni i ciepłego spoj­rze­nia które ukoją lęk.

Zmieniając zda­nie jak ręka­wiczki można zacho­wać czys­te dłonie lecz nie sumienie.

Praw­dzi­wy przy­jaciel to nie ktoś, kto na siłę będzie próbo­wał za­tamo­wać twój po­tok łez, ale nad­sta­wi dłonie, by je złapać.

Miłość jest naj­wspa­nial­szą przy­powieścią, którą co dzień składasz w dłonie dru­giego - tęsknotą za czymś, co święte, niepojęte

są nie tyl­ko mil­czące ser­ca, us­ta … ale i dłonie

Często jest od­trąca­na dłoń, którą po­daje ci życie, bo chcesz więcej niż ma ci ono do zaoferowania...