Jes­tem ja­ka jes­tem, Dzi­siaj szczęśli­wa jut­ro smut­na i tak w koło... w końcu ktoś po­wie­dział że "życie jest piękne, po­tem ten ktoś rzu­cił się w przepaść..."

Życie nap­rawdę może być piękne. Wa­runek jest je­den: trze­ba na nie spoj­rzeć z od­po­wied­niej perspektywy.

"muszę so­bie poukładać życie" - tak często się to te­raz słyszy, ale prze­cież to jest niewy­konal­ne, bo życie jest niesa­mowi­cie zas­ka­kujące i przez to ta­kie piękne, że le­piej za­bie­rzmy się do układa­nia np. klocków ...

A kiedy nie będziesz już mógł złapać po­wiet­rza, po­wiedz na bez­dechu jak piękne jest życie.

Gdy jest się młodym łat­wo przychodzi głosze­nie ideolo­gi.Krzyczy się głośno "Będę mieć le­piej niż po­kole­nie rodziców" Życie wy­daje się piękne i proste. Nies­te­ty czas we­ryfi­kuje poglądy.Im da­lej w do­rosłość,tym bar­dziej opa­dają ręce.Piętrzą się prob­le­my,a skrzydła które kiedyś niosły do bun­tu pod­cięte ma­ja lot­ki przez prozę życia.Już wiemy,ze świata nie zmienimy.

Życie jest krótkie i niełat­we...może dla­tego ta­kie piękne... Bo czym byłaby mo­noto­nia i wie­czne trwa­nie duszy w bez­ruchu, wśród nierówno bijących serc...

Ko­lej­ny piękny dzioneczek wstał, człowie­czku kocha­ny, Bo­ga swe­go chwal. Bo gdy­by nie On to by nas tu nie było.

W og­rodzie, wśród kwiatów, przy pięknej al­tance, słonecznik wi­ta poranek. Na długiej łodydze swój wdzięk ukazuje, żółty­mi płat­ka­mi pat­rzący na świat. Ob­ra­ca się w stronę słońca pro­mien­ne­go, by czer­pać ener­gię swą siłę i moc.

Szczęście nie mu­si być tyl­ko fil­mo­wym ob­razkiem gdzie księżniczka poz­na­je księcia i w pięknym zam­ku żyją długo, i szczęśli­wie. Szczęście to także uśmiech przy­jaciela, słoneczny po­ranek czy zielo­ne światło. Szczęście to dro­biaz­gi, które spra­wiają, że na two­jej twarzy po­jawia się uśmiech.

Gdy ma­my obok ko­goś kto ukoi każdy po­ranek sta­je się pięknym prze­budze­niem.Noc nie straszna ciem­na i bez gwiez­dna,bo z ser­ca kochające­go światło bije.

Cza­sem pa­kuje­my sta­re rzeczy i cho­wamy je na strychu, nig­dy nie za­mie­rzając ich wyj­mo­wać, ale nie pot­ra­fimy się ich poz­być. Pew­nie tak sa­mo jak marzeń.

Pielęgnuj swo­je marze­nia. Trzy­maj się swoich ideałów. Masze­ruj śmiało według mu­zyki, którą tyl­ko ty słyszysz. Wiel­kie biog­ra­fie pow­stają z ruchu do przo­du, a nie ogląda­nia się do tyłu.