By dać ko­muś od­ro­binę ra­dości ... nie szu­kaj­my spec­jalnych okaz­ji ...

Ciepłe słowa zat­rzy­maj w ser­cu, zim­ne w muszli - i tak każde so­bie poszu­mią według przeznaczenia.

Piękne jest słonce gdy świeci złociście Piękne są jesienią spadające liście Piękne są chmurki płynące po niebie

Kawka gorąca, mocno pachnąca, na stole już stoi, na Ciebie czeka, więc nie zwlekaj. Wstawaj szybciutko, będzie milutko, Przywitaj nowy dzień.

Kawa, kawusia - najlepsza na świecie, pomaga mężczyźnie - pomaga kobiecie. Wstajesz raniutko taka rozbita, a po wypiciu? - nie ta kobieta..

Miłość - mijająca choroba duszy, która jest uleczalna albo poprzez małżeństwo, albo poprzez oddalenie pacjenta od wpływów, które wywołały chorobę.

Nadzieja ma skrzydła, przysiada w duszy i śpiewa pieśń bez słów, która nigdy nie ustaje, a jej najsłodsze dźwięki słychać nawet podczas wichury.

Być człowiekiem, to czuć, kładąc swoją cegłę, że bierze się udział w budowaniu świata.

Miłość - to skarb, który często dajemy komuś, kto go nie chce wziąć, a jednocześnie pragnie posiadać.

Gdy ktoś kocha różę, której jedyny okaz znajduje się na jednej z milionów gwiazd, wystarczy mu na nie spojrzeć, aby być szczęśliwym. Mówi sobie: „Na którejś z nich jest moja róża...”.

Jest na świecie ta­ki rodzaj smut­ku, które­go nie można wy­razić łza­mi. Nie można go ni­komu wytłumaczyć. Nie mogąc przyb­rać żad­ne­go kształtu, osiada cias­no na dnie ser­ca jak śnieg pod­czas bez­wiet­rznej nocy.

Ka­wałek nieba jest w każdym uśmiechu, W każdym życzli­wym słowie, I przy­jaz­nym geście, W każdym po­moc­nym czynie.