Mam ciężki charakter, ale serce dobre.

Człowiek, który w życiu doznał prawie wszystkich nieszczęść, potrafi się już tylko uśmiechać.

Chodź ze mną, mamy czas do końca świata.

Głupiec nie widzi tego samego drzewa, co mędrzec.

Liście, które jesienią spadają z drzew, chciałyby się wskazać jako przykład przemijania. Byłby to jednak zły przykład, ponieważ po kilku miesiącach drzewo wypuści nowe liście i nastanie wiosna, dokładnie taka jak była wcześniej.

Milsze jest człowiekowi jedno drzewo, które sam zasadził, niż cały ogród przez innych zasadzony.

Dusza szybuje w górę i bliżej jej do Boga. Nie ciągnie serca, w dół ponura ziemska droga.

Niektórzy nazywają mnie Bzową Babuleńką, inni driadą, ale naprawdę nazywam się Wspomnieniem; to ja siedzę na drzewie, które ciągle rośnie i rośnie, to ja wspominam i opowiadam historię!

Szukajmy siebie pośród tych zawiłych dróg, drogi do wnętrza siebie.

Nie chcę być bardziej ani mniej zapamiętany niż drzewo przy drodze.

Drzewo jest mocą, która powoli wznosi się ku niebu.

Bo miłość jest jak drzewo: sama z siebie rośnie, głęboko zapuszcza korzenie w całą istotę człowieka i nieraz, na ruinie serca, dalej się zieleni.