Strumień przenosi w dolinę pomruki gór.

Nie zakasuj spodni, dopóki nie dojrzysz strumienia.

Małżeństwo jest rwącym strumieniem, którym posługuje się Bóg, by nas ukształtować i uczynić bardziej kochającymi.

Czas jest jak rzeka, a księgi jak łodzie. Wiele ksiąg płynie w dół strumienia tylko po to, aby się rozbić i zaginąć na mieliźnie. Bardzo nieliczne wytrzymują próbę czasu, wyjąć i błogosławić kolejne pokolenia.

Słońce już wzeszło i siedzę przy oknie, zasnutym mgłą mijającego życia.

Słońce leniwie toczy się po niebie, za nim księżyc, mija doba – niebiański bilard, taka Boża rozrywka.

Na szczęście słońce rozlewając światło nie pyta ludzi, czy sobie go życzą, bo rozdzieliliby się na stronnictwa, a niektóre z nich żądałyby, ażeby zgasło.

Monotonia jest prawem natury.Zobacz, w jaki monotonny sposób wschodzi słońce.

Wszystko istnieje dzięki tej parze spacerowiczów:słońce i czas.

Jak słodko byłoby zobaczyć słońce z profilu.

Słońce świeci, ogrzewa i oświetla nas, a nie jesteśmy ciekawi, dlaczego tak jest; zamiast tego zadajemy sobie pytanie o przyczynę wszelkiego zła, bólu i głodu, komarów i głupich ludzi.

Słońce jest nowe każdego dnia.