Nasza wiedza jest małą wyspą na wielkim oceanie niewiedzy.

Nie mamy wpływu na długość naszego życia, ale możemy dodać mu głębi i poszerzyć zasięg.

Morze to nic innego jak biblioteka wszystkich historii.

Morze jest pustynią fal, pustkowiem wody.

Morze nigdy nie było przyjazne człowiekowi. Co najwyżej było wspólnikiem ludzkiego niepokoju.

Morze, gdy raz rzuci swój czar, trzyma człowieka w swojej sieci cudów na zawsze.

Nie ma nic piękniejszego niż sposób, w jaki ocean nie przestaje całować linii brzegowej, niezależnie od tego, ile razy zostanie odesłany.

Musimy uwolnić się od nadziei, że morze kiedykolwiek odpocznie. Musimy nauczyć się żeglować przy silnym wietrze.

Lekarstwem na wszystko jest słona woda – pot, łzy lub morze.

Głos morza przemawia do duszy. Dotyk morza jest zmysłowy, otula ciało w swoim miękkim, bliskim uścisku.

Lubię podróże morskie (…) można nic nie robić, tylko czytać, myśleć i marzyć.

Na morzu życie jest inne. Czas nie płynie z godziny na godzinę, ale z chwili na chwilę. Żyjemy zgodnie z prądami, planujemy zgodnie z pływami i podążamy za słońcem.