Niezgoda między rodzicami jest dla dziecka autopsją jego serca przeprowadzaną bez znieczulenia.

Kopera jest jak serce - skrywa to, co szczere i rozpalone emocjami, ale nie wypowiedziane i nie ogłoszone światu, dlatego treść w niej zawarta jest intymnym spotkaniem nadawcy z adresatem.

Rwący strumień jest jak czas spływający z zegara niczym z młyńskiego koła, przez co życie jest spacerkiem człowieka wzdłuż linii jego brzegu.

Życie nie jest niczym innym jak spacerem człowieka w towarzystwie śmierci, która jest mu wierniejsza od cienia.

Kobieta jest tajemnicą - relacją tego, czego jest zaczynem, i tego, co ją tworzy.

Nie można uciec od natury, gdyż ona jest częścią człowieka. Niemożliwe jest więc wyrzeczenie się siebie. Trzeba oswoić drapieżniki własnej osobowości, aby nauczyć się żyć w zgodzie z naturą.

Czasami warto w zadumę uciec od siebie, by się sobie przyjrzeć z dystansu i poznać w obiektywny sposób.

Świat jest piękniejszy, kiedy się patrzy mu w oczy z odpowiedniej odległości. Perspektywa bowiem pozwala uchwycić to, co z bliska jest niezauważalne, a niezwykle istotne w kwestii wartości i sensu życia.

Ogromnym wyzwaniem dla człowieka jest pokonanie własnego lęku, w którym niczym ptaki na jesień opuszcza go wiara w posiadane możliwości i gaśnie nadzieja na pokonanie trudności oraz wiara w przejście przez przepaść potwornego dnia dzisiejszego na drugą stronę doby - lepszego jutra.

Potęgą wiary rosną człowiekowi skrzydła, na których wzbija się ponad przeciętność i potrafi pokonać trudności wynikające z wrodzonych ograniczeń, a bez których nie jest w stanie nawet siebie pokochać i zaakceptować, przez co czuje się tylko nieszczęśliwy.

Życie człowieka liściem jest jesiennym - okresem krótkim o kolorze zmiennym.

Czasami cisza musi usłyszeć ból człowieka, by mogła zamieszkać w jego sercu.