Nie myśl jest szybsza, odruch instynktowny albo uczucie, które nami targa, lecz czas, materię co zamienia w zgliszcza i przesypuje minut niemo ziarna.

Nic po nas nie będzie, prócz butów zniszczonych, które się niewielu na drogę przydadzą. Ślady zostawione stopami zaś wszędzie wiatru, co je zmiecie, też nas w końcu zdradzą. [I.M.MOULIN]

Życie jest niczym kuter rybacki - narodzinami wypływamy w świat i nie jesteśmy w stanie przewidzieć połowu poszukiwanego przez nas szczęścia.

Smak jesieni spijanej filiżankami wybornej herbaty w deszczu spadających liści jest budzącą się w człowieku świadomością, że czas, który przed nami ucieka, należy kontemplować z radością w bukiecie niepowtarzalnych doznań, zwłąszcza tych (pozornie!) nic nieznaczących, bo tylko wtedy doświadczymy pełni życia.

Wiara niszczy w człowieku lęk wysokości, pomaga mu wznieść się ponad szczyty gór, które nagle okazują się pasmem pagórków możliwych do przeskoczenia tanecznym krokiem przemierzającym ich wzniesienia.

Czas jest zjawiskiem, na które człowiek nie ma żadnego wpływu. Choćby zatrzymał wszystkie zegarki i zniszczył wszystkie zegary, przemijanie i tak będzie odliczać upływające sekundy, uciekające minuty i utracone godziny, aż w końcu trzaśnie pękającą sprężyną jaką jest oddech człowieka.

Siła woli potrafi oderwać człowieka od Ziemi, by na sznureczku grawitacji unosił się w obłokach niczym latawiec smagany nurtami przeżywanych myśli i marzeń. (I.M.MOULIN)

Ciało bywa zdradliwe i ułomne, lecz duch wrażliwy na podmuch skrzydeł tego, co wzniosłe i ponadczasowe, zawsze zwycięsko dojdzie do celu, choćby mu zmysły odmówiły posłuszeństwa. Przegrywają zatem nie ci, których ciało umiera w rynsztoku, a ci, których duch już dawno przebiła tabliczka z napisem: "świętej pamięci... (I.M.MOULIN)

Wiatr jest odzwierciedleniem tęsknoty człowieka za wolnością, której nie potrafi skonkretyzować a którą czuje doskonale każdym zmysłem, kiedy ta przemyka obok, nie zwracając na niego uwagi. (I.M.MOULIN)

Gniew jest rozpaczliwym wołaniem o pomoc serca, które w relacjach z otaczającym człowieka środowiskiem ściął lód ludzkiej znieczulicy i podłości.

Nierzadko pod strojem błazna skrywa się człek prawy, przemyśleniom mądrym nadzwyczaj łaskawy, w koronie zaś głowę chowa cham i prostak, co banalnym rzeczom, choćby chciał, nie sprosta. Stąd zapewne władza z ludem się nie liczy, a strachem poddanych w uległości ćwiczy. I.M.MOULIN

Niekiedy trzeba zatrzymać czas, nawet w najmniej odpowiednim momencie, by przyjrzeć się przede wszystkim sobie samemu, by siebie poznać i zaakceptować z wrodzonymi zaletami oraz niedoskonałościami, aż wreszcie, by móc się ze sobą zaprzyjaźnić, gdyż bez tego żaden człowiek nie jest w stanie osiągnąć szczęścia. Isabelle Margot Moulin