Jagody to smak dzieciństwa, do którego chętnie się wraca z mięsistą owocnią w sokiem malowanych na granatowo ustach.

Myśli są jak zorza polarna - niby nie dotykają ziemi, ale nie potrafią się z nią rozstać i z miłości do życia upiększają jej każdą dobę.

Przebudzenie się przed wschodem słońca, zanim ludzkość wypełznie spod powiek, daje możliwość poznania dziewiczej nieskazitelności cudu jakim jest życie i wszelkie w nim stworzenie.

Drobne gesty, świadczące o naszej pamięci i miłości, są tym, czym karmi się poczucie własnej wartości naszych bliskich.

Prawdziwa miłość to zrośnięcie się w splocie namiętności dwóch ciał: mężczyzny i kobiety, która jest dziełem z jego żebra.

Do Nieba prowadzi niełatwa droga, bo szlakiem szczytów, z których upadek może być bardzo bolesny i niosący cierpienie, ale jest to szlak wart poświęcenia, bowiem tylko z tej wysokości człowiek widzi świat z lotu ptaka i dostrzega sens własnego istnienia.

Miłość miedzy kobietą i mężczyzną, to jego upór i walka o to, by przy nim została, oraz jej nieokiełznane pragnienie bycia wolnym ptakiem.

Domem jest... nie dzieło architektury i przepych wystroju, a ciepło czterech ścian w ogrodzie, który odzwierciedla miłości i zakochania naszej duszy.

Człowiek bezradnie próbuje zagłuszyć myśli wszelkimi znanymi sobie sposobami, lecz one zdają się go nigdy nie opuszczać i trwają przy nim wierniejsze niż cień.

Każdy zapis słów czy nut jest portretem człowieka i śladem jego życia, który czas próbuje zatrzeć podmuchami mijających nieubłagalnie lat.

Nie zawsze ptak w szklanej klatce jest niewolnikiem, bo wzrokiem może sięgnąć nieba a wyobraźnią rozłożyć spragnione wiatru skrzydła.

Nie zawsze dotarcie do celu oznacza sukces i koniec wędrówki. Efekt podróży może bowiem okazać się rozczarowaniem i jednocześnie inspiracją, by zmienić kierunek wcześniej obranej drogi.