Kiedy uczysz się, prowadzić autobus. I doznajesz miłego uczucia, że zaczynasz panować, nad tą dużą maszyną.

Na skrzydłach żagli w brzask płyniemy tak. Po stromych rzeźbach fal płyniemy tak. Wtopieni w zieleń mórz ze światłem dnia. Szaleni wiatrem, co nam scherzo gra. Gra, gra.

Rozstać się, żegnać się ciężko jest. Starczył mi nafty litr, pakuł pęk . Kiedy płomień zgasł, popiół rozwiał wiatr . W morze znów rusza łódź - miłość ma.

Piękny czas, rejsów czas kończył się. Kiedyś sztorm rzucił łódź aż na brzeg. Patrzeć było żal - stała wryta w piach. Miłość ma - wierna łódź, zeschły wrak.

Na skrzydłach żagli w brzask płyniemy tak. Po stromych rzeźbach fal płyniemy tak. Wtopieni w zieleń mórz ze światłem dnia. Szaleni wiatrem, co nam scherzo gra.

Każdy, kto kocha wiatr, wie jak jest. Kiedy już z oczu nam ginie brzeg. Wiatr na wantach gra, morze rusza w tan. Kiedy kil znaczy ślad pośród pian.

Czerwone Gitary. Trzecia miłość - żagle. Ucichł wiatr, morze śpi w blasku gwiazd. Wspomnę znów miłość swą w taki czas. Smukły miała kształt, ostro szła na wiatr: Moja łódź, pierwsza łódź - miłość ma.

Że nagle zwalniasz w tej, ciągłej pogoni za pieniędzmi, za lepszym i większym domem, za droższym autem i wakacjami w pięknym kurorcie.

Jak nie macie się czego czepić, to czepcie się pociągu.

Jesteś zbyt zajęty, by docenić drobiazgi .

Upadnij siedem razy, wstań osiem! .

Wracam krótko, do przeszłości .