Uwielbiaj mnie, mimo wszystko .

To jest strasznie, panicznie boje się śmierci .

Śmierć jest częścią ,naszego życia. Trzeba wierzyć, że przechodzimy do lepszego świata.Nie jest to łatwe takie myślenie ,bo to przecież tak bardzo ,przywiązaliśmy się do miejsc i rzeczy, do dóbr które gromadzimy, w końcu do naszych bliskich i kochanych osób, z którymi trzeba będzie się pożegnać, rozstać, ale tam gdzieś jest ,lepsze życie.

I nie tylko w październiku, a co dzień od nowa, proś za nami swego syna matko różańcowa.

Każde zdrowaś jako różę, pod twe stopy składam i przepraszam i dziękuję, ale też i błagam. Ci co noszą go, przy sobie i modlą się z nami, ty ich nigdy nie opuścisz różańcowa pani.

Różańcowy miesiąc. Słuchaj matko mego zdrowaś, co do cię zanoszę, na paciorkach co przesuwam, ja tak o to proszę.

Piękny wschód słońca ,w górach.

Niech będzie chwała i cześć nieskończona. Ojcu, Synowi i Duchowi Prawdy; Pokorne hołdy składajmy Maryi. Której królestwo słońce już oświeca.

Błogosław, pani, najmilszej ojczyźnie. Która cię sławi w dzień tak uroczysty: Niech Jasna Góra, promienna i mocna. Drogę wskazuje szukającym Boga.

Niech twoje oczy, uważne i słodkie. Spojrzą z miłością na strudzonych ludzi. I wskaż na tego, którego piastujesz. Aby przez Matkę wychwalali Syna.

Do Twego domu z modlitwą i pieśnią. Idą pielgrzymi niosąc swoje serca. By je położyć przed twym wizerunkiem. Ty zaś w nich zapal wiarę i wytrwałość.

Nad naszą ziemią, zbyt często pokrytą. Chmurą cierpienia, wojen i niemocy. Twój dom, Królowo, jak okręt zwycięski. Płynie z odsieczą wzywającym Ciebie.