Chociaż wicher mroźny. Jeszcze w nas uderzy. Przecież w lepsze jutro. Duch narodu wierzy. Nie masz takiej zimy. Ni takiej zawiei. W której by dla szczęścia. Zabrakło nadziei. Jeszcze chłód i promień. Słońca mknie ukośnie. Lecz trwajmy w pokoju. Bo to już przedwiośnie.

Słońce się nie kryje. Za mgłami szarymi. Lecz kwiatów daremnie. Szukam na tej ziemi. Nim ludzkości serca. Zabiją radośnie. Wprzód w piersi tysiąca. Panuje przedwiośnie.

Nim ptaki zanucą. A dzień się rozrośnie. Na tym bożym świecie. Panuje przedwiośnie. Jeszcze się nie cieszę. Z zielonych gałęzi. I już się nie smucę. Bo lód rzeki więzi.

Tutaj nikt z nikim się nie liczy, gazet nie czyta, plotek nie słucha. Tutaj jest miło i przytulnie, chociaż na świecie zawierucha. Chociaż w powietrzu wciąż coś fruwa, głupieje z wiekiem stara ziemia, lecz w moim domu, chwała Bogu, nic mimo zmian tych się nie zmienia.

Licho śpi w ,kącie cicho i zegar tyka serdecznie. Gościu znużony, gościu znudzony, jeśli zabłądzisz kiedyś w te strony zajrzyj tu do nas koniecznie .

Przedstawię ci Macieja kota, fascynujący z niego facet. Całymi dniami tkwi, w fotelu i lekceważy każdą pracę. Lecz niewątpliwą ma zaletę, gdy spływa wieczór granatowy, on słodko mruczy wprost do ucha, najbardziej senne bossa novy.

W moim magicznym domu, wszystko się zdarzyć może. Same zmyślają się historie, sam się rozgryza orzech. W moim magicznym domu, ciepło jest i bezpiecznie. Gościu znużony, gościu znudzony, jeśli zabłądzisz kiedyś w te strony, zajrzyj tu do nas koniecznie.

Hanna Banaszak - W moim magicznym domu, W dziurawym bucie mieszka mysz. Nieźle go nawet urządziła. Nigdy nie mówię jej "a kysz!". I ona też jest dla mnie miła. Bywa, że wpadnie po sąsiedzku, pożyczyć chleba albo sera, albo pogadać o czymkolwiek, kiedy samotność nam doskwiera.

Wiadomo, przedwiośnie! A wiosna, gdzież się podziewa?. Za jakie skryła je drzewa?. W leszczynach się chowa czy klonach, słoneczna, promienna, zielona?. Na razie są tylko bazie. I kotki na wierzbie - na razie.

Przebiega kot przez podwórze, ostrożnie omija kałuże: -Brrr!. Wszędzie woda i woda, to nie dla kota pogoda!. Jest mokro. Jest szaro. Nieznośnie...edwiośnie.

I wróble ćwierkają inaczej. i wrona inaczej dziś kracze. I bałwan się skurczył od rana, że prawie już nie ma bałwana!. Nos tylko mu, sterczy żałośnie.

Szczerniały dachy i pola, na drodze - błoto do kolan. Gołębie gruchają ,dziś głośniej: Przedwiośnie! .