"Musimy ćwiczyć się w skromności i czystości, biorąc pod uwagę nie tylko nasz wygląd zewnętrzny, ale także nasze maniery, ubiór, sposób w jaki się poruszamy, rozmawiamy, słowa których używamy i wszystkie podobne działania." św. Alfons Maria Liguori

"Jeżeli w życiu powiodło ci się ,bardziej niż innym, to zbuduj dłuższy stół, a nie wyższy płot."

Bo był on duszkiem wszystkowiedzącym. Wiedział kto martwi się i kłopocze. Że spać nie może w upalne noce. Kto na brak zdrowia wiecznie narzeka. Z braku odwagi ciągle ucieka. Wszystkim pomagał i coś doradził. Spory i kłótnie też załagodził. Dziś trudno spotkać duszka takiego. Gdy się pojawi dbajmy o niego .

Był sobie duszek bardzo malutki. Rozbawiał ludzi, łagodził smutki. Zawsze się zjawiał wczesną godziną. Zaglądał w kąty z radosną miną. Każdemu posłał uśmiech kojący.

Nie każde stworzenie, jest dla siebie stworzone.

Ale kuku ,nie ustąpię. Ryku - choć do jutra skrzecz!. Ale kuku - moja rzecz!". Zakukała: kuku! kuku!. Na to dzięcioł: stuku!, puku!. Czajka woła: czyjaś ty, czyjaś?. Byłaś gdzie?, Piłaś co? ,Piłaś, to wyłaź.! Przepióreczka: chodź tu! ,Pójdź tu!, Masz co?, daj mi!, rzuć tu!, rzuć tu!.

Wieczorem przybiegł do ogródka, szary zajączek. Chodził między zagonkami powolutku, powolutku. - Marchwi brak, rzepki brak!. Czemu tak?. Czemu tak?. Zauważyła zajączka,jesień. Pogroziła, mu paluszkiem. - Coś tu chciał?. Tyś marchewkę, rzepkę siał?. Uciekł zajączek, do lasu. Rad nierad, na mchu siadł, zwiędły listek brzozy zjadł. Ludwik Wiszniewski

Przyszła Jesień, do ogródka. Przywołała Jagusię: - Marchew zbierz, rzepkę zbierz, do piwniczki, wszystko znieś!. Znosi Jagusia do piwniczki ,jarzynki, znosi i znosi. Jeden wór, drugi wór - do wieczora, trwał ten zbiór.

Jak spojrzysz przez okno,zobaczysz. Jak wiele,dobroci, cudności we wszechświecie się dzieje. To płatki lecące, śnieżnobiałe z nieba. To ptaszek dziobiący, kawałek chleba .

Nie smuć się proszę,bo życie to chwila. To piękność i radość, co szybko przemija. Bądź dobry,pogodny jak wczesny poranek. Bo życie szykuje Ci, wiele niespodzianek.

Tak to sobie marzy kapanina biedna, sił ostatkiem pusząc się w ostatnim deszczu. Lecz cóż? .Spójrz: na drucie jeździ kropla jedna, już ją wróbel strząsnął. Już po całym deszczu. Julian Tuwim

Chciałyby ulewą lunąć w gromkiej burzy, miasto siec na ukos chlustającą chłostą, w rynnach się rozpluskać, rozlać się w kałuży, szyby dziobać łzawą i zawiłą ospą.