Wilki tworzą, prawdziwe rodziny. Moglibyśmy się ,na nich wzorować.

Całe życie człowieka, jakieś hieny podgryzają.

Ty jesteś jedyną osobą, która może zmienić, w sobie wszystko.

Niekoniecznie kwiaty, wystarczy życzliwe słowo ,uśmiech pocałunek ,to każdej kobiecie wystarcza.

Pragnę tylko światła, pieśni ptaków, świtem i by czyjąś dobroć w, sercu swoim poczuć. Chcę cię naśladować, mały szary ptaszku, przekazując ciepło, jednocześnie spokój.

Cały ekosystem ,jest ważny. Każdy, element nieodzowny.

Rano patrząc ptaszku, w niebo dostrzegam nadzieję, nie cofam się w przeszłość ,ani też nie żądam, tego blichtru świata, co tylko kamieniem i nie, oczekuję losu nowych rozdań.

Wiem, ty ptaszku , widząc zieleń, światło, co przemyka, pomiędzy traw źdźbłami, gdy osiada obok, tworzysz z tego nutki ,do słodkiego hymnu, jesteś jak to słońce, chociaż tylko sobą.

Mały, szary ptaszku tyle w tobie siły, wyśpiewujesz serce od świtu do zmroku. Jak cię naśladować, by przekazać ciepło, oraz wielką radość, jednocześnie spokój.

Każdy jest piękny ,na swój unikalny sposób .

Zwierzątka były, są i będą ,zawsze dla mnie ważne.

Nie splączą się moje szlaki. Bo wiarę mam w sercu ogromną Ja kocham czerwone kwiaty. Które kwitną nad marzeń łąką.