Jes­teś Wrażli­wa niczym wiosna Ciepła jak la­to Bar­wna niczym jesień I szlachet­na jak zima

Miłość nie mi­ja z cza­sem. Jeżeli uczu­cie było i jest praw­dzi­we nig­dy nie wyb­laknie pod wpływem mi­jających se­kund. Miłość jest wiel­ka, niepo­kona­na, niez­wy­ciążona. Nie ule­ga załama­niu, wy­gięciu czy roz­prosze­niu. Miłość zaw­sze jest. Bez względu na miej­sce, czas, czy sy­tuację. Nie pod­le­ga da­cie ważności, nie mi­ja z po­rami ro­ku.

Je­den płatek śniegu nie jest zimą, tak jak miły gest nie jest jeszcze miłością i często nią po pros­tu nie będzie... Nie wyol­brzy­miaj zwykłych up­rzej­mości, po­nieważ w ten sposób naj­szyb­ciej zra­nisz sa­mego siebie.

Ludzie w bo­les­nej praw­dzie żyjący, Bez nadziei i jak­by śpiący, Jest no­wina wiel­ce radosna, Po każdej zi­mie przyj­dzie wiosna.

Miłość jest jak cho­roba. Brak ape­tytu,sen­ność, brak łez, ból głowy, smu­tek, apa­tia, brak ra­dości życia to najłagod­niej­sze jej ob­ja­wy... Ach tak...za­pom­niałabym. Chodzi o tę nie­szczęśliwą miłość. Szczęśli­wa kar­mi się słońcem, błęki­tem nieba, rzeźbi z wiat­ru ser­ca i prze­cud­ne kwiaty, budzi zmysły, do­tyka serc, dusz i po­rywa za­kocha­nych wraz z pyłem kos­micznym

Na­wet, spa­cerując w śniegu z przy­jacielem, zi­ma wy­daje być się słonecznym środ­kiem lata.

Leżała na­ga w swoim ciepłym, ko­loro­wym łóżku. Czuła kojący do­tyk, ciepłe pal­ce na po­liczkach, muśnięcie je­go warg. Ot­worzyła oczy by zo­baczyć ukocha­nego, ale poczuła tyl­ko zi­my po­wiew wiat­ru, dos­tający się do po­koju przez sze­roko ot­warte okno.

Uwiel­biam zimę... Śla­dy na śniegu lub ich brak poz­wa­la dom­niemać gdzie zaz­na się spokoju...

Przez tyle lat wierzyłaś w grubego starszego pana ubranego na czerwono, który przynosi prezenty,a nie możesz na 5 minut uwierzyć w siebie

Kto wie, może juz zawsze będziesz brakującą częścią mojej ukladanki

Ta tapeta to sie Violi udała..chyba nie tylko ja mam skojarzenia, że "to coś " z mchu wygląda:D

Reniferku dziękuję ci..nasz sezon dobiegł końca