Domy niby kupki śniegu, jeżą soplem się na brzegu. Biała trawa i ulice, biała cała okolica niewzruszona cicho śpi. Gdzieś z komina frunie dym.

Gdy wychodzimy z samego rana, Ulepić w parku wielkiego bałwana, Ja, mama, tata, no i mój brat, Pokryty śniegiem jest cały świat. Bierzemy garnek, marchew, guziki, Po drodze tata znajduje patyki. I choć niecierpliwi i pełni zapału, Śniegowe kule lepimy pomału.

Idzie drogą Pani Zima jeszcze jeden listek trzyma. a pod płaszczem srebrną suknię mróz jej wyhaftował. Oszroniła krzewy, drzewa, siedem wichrów jej pomogło całą ziemię zaczarować... Lecą, lecą białe płatki, wyglądamy jak białe niedźwiadki.

Przypłynęła chmura sina, od północy wiatr zacina. Kot wyjść z domu nie ma chęci. Coś się tam na dworze święci! Kraczą wrony na parkanie: - Jedzie zima , groźna pani! I już lecą z nieba śnieżki, zasypują drogi, ścieżki, pola, miedzę i podwórka, dach, stodoły, budę Burka.

Mróz na dworze, więc kto może w kożuch się otula, bo wiatr srogi dmie po drogach i po polu hula. Mróz na dworze, więc kto może rad się w cieple chroni, w domu, norze, w dziupli, w borze, gdzie mróz nie dogoni.

Biały wiatr jak bluszcz nas oplata, gasząc śmiech mroźnym domysłów strumieniem, miesiące zimowe mijają jak lata, razi świat bielą, chłodzi milczeniem

Radek własnej rodziny się wypierasz, no wiesz??

Możliwe Arecki, możliwe :D:D

Bo lwy polują na takie haha :D

Radek, czy to nie Twój daleki kuzyn przypadkiem???

Zgadzam się z Anią, są piękne, szkoda tylko, że tak słabo oceniane bo zasługują na więcej niż 8 :)

Monia świetne te Twoje "starocie", poproszę jak najwięcej :)