Pro­wadzi­liśmy woj­ny, roz­ry­waliśmy ato­my, przeszcze­pialiśmy ser­ca i pod­bi­jaliśmy kos­mos. Je­dyne cze­go jeszcze nie ro­biliśmy to zro­zumienie dru­giego człowieka.

Miłość jest jak kos­mos. Wiemy, że jest, jed­nak nie możemy po­dać przyczy­ny jej powstania.

Chce­my zdo­bywać kos­mos i in­ne pla­nety a nie możemy so­bie po­radzić z życiem na ziemi

Szyb­ciej skoloni­zuje­my kos­mos niż znaj­dziemy praw­dziwą miłość.

Człowiek kłóci się z przy­rodą, gro­zi jej swoją władzą, lecz wo­bec żywiołu ziemi i kos­mo­su jest tyl­ko pyłem znoszo­nym przez wieczność.

No ja nie mogę ale fotka, mam tylko nadzieję, że tam nie ma żadnego kotka, bo myszki miałyby przechlapane a kotek miałby chlebek z mięskiem na śniadanie :)

Ma­my ty­le po­wodów do radości. Dlacze­go nie pot­ra­fimy cie­szyć się, z ko­loro­wych kwiatów? ze spa­dających liści, płatków śniegu? Dlacze­go z ra­dością nie pat­rzy­my w oczy dru­giego człowieka? Dlacze­go za­pom­nieliśmy o aniołach? Tak się sta­rają, są obok nas, łas­koczą nas piórami, chcą abyśmy się w końcu uśmiechneli...

Usiadłam w kącie i płakałam. Po chwi­li usłyszałam cichy głos : - cze­go płaczesz ? W tej chwi­li wy­ciągnęła do mnie dłoń w której była chusteczka. Za­pytałam się jej : -Cze­go to ro­bisz ? Od­po­wie­działa: - Chodź ludzie nie są dla mnie mi­li, to nie powód dla które­go i ja bym musiała.

Oso­ba, która po ja­kimś spięciu re­zyg­nu­je z ro­li przy­jaciela, nig­dy nim nie była. Praw­dzi­wa przy­jaźń nie kończy się z po­wodu kil­ku niemiłych słów.

Jak bar­dzo kocha własną nieza­leżność, tak prze­raźli­wie cier­pi z po­wodu samotności.

Je­dyny powód dla które­go chciałem po­zos­tać gwiazdą, jest ta­ki, że na­wet gdy będę spa­dał, będę w sta­nie spełnić jed­no z twoich marzeń.

Za­nim mu­ru do­konasz zburze­nia… poz­naj powód je­go wzniesienia.