Jan Paweł II "czuł, że sprawiedliwość Boża ma twarz miłosierdzia. To jest dar, jaki nam zostawił: sprawiedliwość miłosierna i miłosierdzie sprawiedliwe".

"Ach, powiedz mi prawdę o miłości. Czy to kłamstwo tak dech zapiera: Że pierwsza miłość nigdy nie umiera? Lecz pomyśl dobrze, co mi powiedzieć. Bo jeśli to kłamstwo, nie chcę tego wiedzieć. Jeśli to kłamstwo, nie chcę tego wiedzieć."

"Schroń się w podcieniu mej parasolki, Schroń się pod dachem mego parasola, Nic nie zachwieje mojej wierności, A ty mnie będziesz kochać bez końca."

"Powiedz mi, proszę, prawdę o miłości, Czy to prawda, co śpiewają w pieśniach? Czy to prawda, co śpiewają w pieśniach? Że miłość jest wieczna?"

"Bywają w życiu sprawy, o których nie da się nic powiedzieć: słowa martwe padają na ziemię. Dziwi się człowiek, jak mógł to wszystko wytrzymać i pozostać przy życiu."

"Kiedyś umieliśmy być ubodzy i nie wstydziliśmy się ubóstwa".