Są słowa których nic nie roz­my­je, to te za­pisa­ne w ser­cu wie­cznym atramentem.

-Jes­teś ni­kim! No po­wiedz, co osiągnąłeś w życiu i co masz tyl­ko dla siebie?! Masz tak jak ja Mer­ce­desa, świet­nie pros­pe­rującą firmę, wil­le z ba­senem, dom na Hawajach…?! -Nie. Ja mam po pros­tu przyjaciół.

Gor­sze od krzyków by­wa milczenie za­dając swą ciszą najgłośniej­sze cierpienie.

Mo­lo – roz­cza­rowa­ny most.

Zaw­sze trze­ba po­dej­mo­wać ry­zyko. Tyl­ko wte­dy uda nam się pojąć, jak wiel­kim cu­dem jest życie [...].

Na­wet niena­wiść może być swe­go rodza­ju pomostem. ]

Po­zos­tanę tu przy to­bie, dopóki przychodzić będziesz na brzeg tej rze­ki. A gdy pójdziesz spać, ułożę się do snu u drzwi two­jego po­koju. A kiedy od­jedziesz, podążę twoim śla­dem. Aż po­wiesz mi: Zos­taw mnie!, a wte­dy odejdę. Ale do końca moich dni nie przes­tanę Cię kochać.

Pozwól psom szcze­kać - ta­ka ich natura.

Siej­my wśród ka­mieni ziar­na kwiatów,…bo o ileż piękniej żywą łąką się ra­dować niż wśród zim­nych głazów egzystować.

Dzień dob­ry! Wi­tamy w ,,świecie rzeczy­wis­tości"! W pa­kiecie ma­my: ból, smu­tek, złość, zaz­drość, łzy.. ale też: ra­dość, szczęście, przy­jaźń, miłość.. Dzięku­jemy i życzy­my miłego pobytu!

Mo­je życie pro­wadzi mnie na smyczy jak pies­ka, jak tyl­ko wyrwę się trochę do przo­du, od ra­zu ka­ganiec na szy­ji mi zaciska.

Pies­ki to do siebie mają, że na dob­re­go człowieka, na­wet ob­ce­go, nig­dy nie szczekają.