Mały sta­tek, a swo­je życie poświęcił dla jed­nej kotwicy.

[...]próbuj odebrać mi tę różę[...] J.Kofta

Dla za­gubione­go stat­ku,jed­ne­go człowieka,można być,niczym światełko la­tar­ni,na wez­bra­nym morzu życia

Nie taki diabeł straszny jak go malują :)

W og­rodzie wspom­nień, pielęgnuję kwiat naz­wa­ny "naszą przeszłością".

Dziw­ny masz ten swój sys­tem uczuciowy.

Będziesz miała imię jak wiosenna róża będziesz miała miłość jak jesienna burza

Będziesz miała imię jak wiosenna róża będziesz miała miłość jak jesienna burza

Na­malo­wałem ob­raz...czer­wo­ny kwiat za­gubiony wśród ka­mieni i od­ra­panych murów.Naz­wałem go”Samotność”.Za chwilę przyf­runął błękit­ny mo­tyl.już nie byłem samotny...

Życie to ba­jeczna wy­cie­czka po prze­cud­nej krainie, lecz jed­ni podróżują pie­szo a in­ni w limuzynie. Jed­nak stąpając twar­do po ziemi czu­je się zapachy, których, nie czuć spod ciem­nych szyb i lśniącej blachy.

"Magia pieniądza"... To nie ma­giczna spra­wa, lecz smut­na sta­tys­ty­ka, że gdy w grę wchodzi ka­sa to często ho­nor znika.

Zbyt często urzędni­cy na­zywają zwykłe ubóstwo pa­tolo­gi...0;Łat­wiej im wte­dy na­giąć pra­wo by rozłączyć rodzinę niż poświęcić swój czas i trud by jej pomóc stanąć na nogi...