"Ale dlaczego nauczyliśmy się wszyscy jak przeżyć, a wciąż nie umiemy po prostu żyć?Bez względu na to, co się zdarzy, życie idzie dalej, słowa wciąż napływają, prawda jest wyrzucana czy ci się to podoba, czy nie, a życie nigdy nie pozwoli ci zatrzymać się i złapać cholerny oddech"

"Ale może właśnie do tego wszystko się sprowadza. Do miłości, która nie jest falą namiętności, lecz decyzją, by poświęcić się czemuś, komuś, niezależnie od tego, jakie przeszkody stoją nam na drodze. I może podejmowanie tej decyzji wciąż, dzień po dniu, rok po roku, mówi więcej o miłości, niż gdyby w ogóle nie było trzeba stawać przed takim wyborem"

Przejrzałem :-) Bez zawsze jest cudowny,jak rozkwita i kwitnie :-)

"Zimna ironia to podstawowy oręż.Uzbrojenie niemocy.Mają przy tym ironiści zawsze jakiś światopogląd,który obnoszą tryumfalnie,choć jak im się zacznie wiercić dziurę w brzuchu i dopytywać o szczegóły,to się okaże,że składają się nań jakieś triwia i banalia"

"Tego najbardziej nie lubię u ludzi-zimnej ironii.To bardzo tchórzliwa postawa;wszystko można obśmiać,poniżyć,w nic się nigdy nie zaangażować,z niczym nie poczuć się związanym.Być jak impotent,który sam nigdy nie zażyje rozkoszy,ale zrobi wszystko,by obrzydzić ją innym."

"To, co mnie rani, wymazuję ze swoich map. Miejsca, w których się potknęłam, upadłam, w których mnie uderzono, dotknięto do żywego, gdzie zabolało, przestały na niej istnieć.W ten sposób wymazałam kilka dużych miast i jedną prowincję"

"Każde miejsce ma dwie postacie, każde miejsce jest podwójne. To, co wzniosłe jest jednocześnie upadłe. To, co miłosierne, jest jednocześnie podłe. W największej ciemności tkwi iskra najpotężniejszego światła, i odwrotnie: tam, gdzie panuje wszechobecna jasność, nasienie ciemności kryje się w pestce światła"

"Bycie dorosłym jest zawsze pozostawaniem w masce. Człowiek prawdziwie dojrzały sprowadza się do dziecka, od którego się zaczął.To, co później robi się w życiu, jest ciągłym prowadzeniem dialogu ze sobą jako dzieckiem.Nasz umysł za wszelką cenę wspiera to, w co wierzymy. Właśnie dlatego tak trudno jest zmienić świat"

"Wszystko przeminie. Mądry Człowiek wie o tym od samego początku i niczego nie żałuje"

"Każda podróż zaczyna się od stanu, który można by określić jako zachłyśnięcie się przestrzenią"

"Wyobrażanie sobie jest w gruncie rzeczy stwarzaniem, jest mostem pojednania między materią a duchem. Zwłaszcza gdy robi się to często i intensywnie. Wtedy obraz przekształca się w kroplę materii i włącza do przepływów życia. Czasem po drodze coś się w nim zniekształca i zmienia. Wszystkie ludzkie pragnienia zatem, jeżeli są wystarczająco silne, spełniają się. Nie zawsze jednak do końca tak, jak się tego oczekiwało"

"Myślała, że nikt nie nauczył nas się starzeć, nie wiemy, jak to jest. Gdy jesteśmy młodzi, wydaje nam się, że ta choroba dotyka zawsze innych. My zaś, z jakich nie do końca jasnych względów, pozostaniemy młodzi. Starych traktujemy, jakby sami sobie byli winni, jakby się przysłużyli swojej dolegliwości. A przecież na tę chorobę, na starzenie, zapadają najwięksi niewinni"