Zi­ma za ok­nem...

Zi­ma sprzy­ja ref­lek­sjom... nad przemijaniem...

Krop­la wo­dy drąży skałę nie siłą lecz ciągłym padaniem.

Kocham zimę, ma ona ten swój urok...

Do­my są pus­te, gdy ser­ca są puste.

Fa­cebook to ta­ki mos­tek, między Twoją wyspą, a stałym lądem, jeśli za­pom­nisz jak się pływa, nie ważne jak bar­dzo będziesz się sta­rał, po cza­sie i tak przez niego przejdziesz.

Księżyc mój przy­jaciel , jest ze mną zaw­sze kiedy sa­mot­ny błąkam się po uli­cach mo­jego miasta.

Tyl­ko oczy mogą uka­zać piękno miej­sca w którym się znajdujesz żad­na fo­tog­ra­fia nie jest w sta­nie te­go pokazać .

Przy­jaźń kończy się w tym sa­mym miej­scu w którym zaczy­na się egoizm.

Marze­nia i ich spel­nienie jest jak wspi­nanie sie na szczyt go­ry...

W ser­cu scho­wała marze­nia, na praw­dziwą miłość już zab­rakło miejsca...

Wszys­cy jes­teśmy frag­mentem kra­job­ra­zu dla otaczających nas ludzi - dla niektórych je­dynie bier­nym ele­men­tem de­korac­ji przes­trze­ni, in­nym zaś, by­wa, że przysłaniamy cały horyzont.