Udzielam rad, pomagam innym, potrafię sprawić, że ludzie się uśmiechają... Tylko jakoś sobie nie potrafię pomóc...

Nie całuj gdy nie kochasz... Nie mów kocham kiedy kłamiesz... Gdy odejdziesz ten ktoś szlocha nie wiesz jak mu serce łamiesz...

Tęsknię za tymi czasami, gdy największym problemem było to w co się pobawić.

Nawet nie wiesz jak bardzo mi Cię brakuję, jak bardzo tęsknię. Mimo iż wiem, że to nie ma sensu...

Dziękuję Ci za to, że choć przez krótką chwilę pozwoliłaś mi mieć kawałek nieba tylko dla siebie...

Nawet nie wiesz jak bardzo chciałbym Cię teraz przytulić... Mocno przytulić do siebie i powiedzieć "Kocham Cię, jesteś tylko moja"

Uwielbiałem gdy byliśmy w siebie wtuleni... Wiedziałem wtedy, że trzymam w ramionach najcenniejszy prezent jaki kiedykolwiek dostałem...

Z książkami jest tak, jak z ludźmi: bardzo niewielu ma dla nas ogromne znaczenie. Reszta po prosu ginie w tłumie.

Rozkochała, zraniła, olała i nie daje zapomnieć... Po krótce cała historia...

Dziękuję Kwiatku i również pozdrawiam 🙂

Nieważne jaki bój toczymy ze światem. Nieważne ile zbrój wkładamy przy tym i masek. Jakimi tu czyni nas każda z ról i przypiętych łatek. Będziemy zawsze dziećmi naszych ojców i matek.

Kochający, wierny, szczery, uczciwy, uczuciowy, wrażliwy, opiekuńczy... Czy mogę mieć więcej wad...?