Esterko, skąd Ty bierzesz te wszystkie piękności :)

Czyż miłość nie jest sercem człowieka?

Dziękuję Tatiano, moje pierwsze kroki w tworzeniu ale mówią, że na naukę nigdy nie jest za późno :)

*** Stoi dziś od rana, całkiem niezdecydowana, styczniowa zima... ani ciepłem, ani mrozem trzyma. Zaciągnęła niebo szarością, zastanawiając się nad ostrością. To drobnym śniegiem posypuje, to znów po namyśle go wstrzymuje *** /Z. Głuszczyk/

Po prostu boska :) Esterko, proszę :)

Skąd bierze się drżenie mych dłoni, kiedy numer wykręcam już znany? i ta słodycz omdlewająca, i ton głosu ciut rozedrgany?

Została we mnie pieśń smutku, przytulić jej wcale nie chciałam. Nie mogłam jej nawet przewidzieć. Rozsiadła się... zaistniała. Przykryła mgłą zadziwienia, rosnący we mnie niepokój, pocieszyć bardzo pragnęła, widząc srebrzystą łzę w oku. /Maryla/

Wolę nie mieć nic, niż mieć coś na niby...

Szumu buków mi trzeba, gór wstających o świcie, cienkich nici pajęczyn, by załatać to życie...

Jesteś jak szalony wiatr, który w przestworzach hula, w dalekich krańcach morza, albo w wysokich górach. Ciężko jest ciebie złapać, wiem, że to niemożliwe, mogę tylko pomarzyć przez jedną małą chwilę. /Mirek/

Nig­dy nie wiesz, czy ten człowiek, który przeszedł właśnie obok Ciebie, nie okaże się Twoją je­dyną, wielką miłością.

Nauczmy się z sercem przychodzić, patrzeć nim, słyszeć to bicie. Przestańmy od siebie odchodzić, nauczmy się, co to jest życie.