♠ Jeżeli już o coś zabiegasz, idź na całego. W przeciwnym razie nawet nie zaczynaj ♠

••• Po jego piętrach, od podstaw do szczytów, wspak odwróconych w kształt sprzecznej ruiny, duch, wzwyż stąpając, wciąż schodzi w głębiny, z państwa purpury w świat zgasłych błękitów ••• /B. Leśmian/

Tak iść będziemy w tę jesień o zmroku, oboje w ramiona wtuleni. Przekonasz się sama, że ta pora roku... podobna jest do życia jesieni.

Kropla rosy barwą tęczy rozszczepiła pierwszy promień. Zaraz słońce ją zamęczy i nie będzie śladu po niej.

*** Wczesnym rankiem kiedy świta i noc z wolna ustępuje, tarcza słońca jeszcze skryta z horyzontem się mocuje. Brzask do świtu się przytula, cienie mroku zaraz skosi, ogromna czerwona kula z widnokręgu się podnosi ***

Kiedy wiesz, że mu­sisz na­pisać ar­cydzieło, wte­dy pra­wie na pew­no go nie napiszesz.

*** Pyłem księżycowym być na twoich stopach, wiatrem przy twej wstążce, mlekiem w twoim kubku, papierosem w ustach, ścieżką pośród chabrów, ławką, gdzie spoczywasz, książką, którą czytasz *** /K.I. Gałczyński/

*** Kwiaty posadzasz wesołe, że pachnie w mym całym domie, i różę, na róży pszczołę, na pszczole - słoneczny promień. Gdy kończę pracę, to do mnie przybliżasz się, niepojęta - i uczę się astronomii, na twardych gwiaździstych piętach *** /K.I. Gałczyński/

Puchem białym posypało w całej okolicy. Śniegu tyle napadało, że płatków nie zliczysz. Mróz siarczysty oraz srogi szczypie w nos i uszy, wszędzie biało i tak czysto, i już tak być musi. /L. Cieślik/

Szło do ciebie szczęście, zeza w oku miało. Chciało dać ci radość, ból i smutek dało.

*** Wy prześliczne jezior wody, wysrebrzone w swej ozdobie... podczas ciszy i pogody, malujecie tedy w sobie łany, lasy i też wioski... i cały firmament boski *** /M. Kajka/

♪ Spójrz choć raz w lustro co pojawia się w nim. Jest ok to co widzisz i czy dobrze ci z tym? Nie graj, bo nie jesteś tym kim chciałbyś być... kim cię widzieć chcą inni... niech chcą ♪ /Ich Troje/