Żałowała mysz żółwia, że siedzi w skorupie. Ten jej odpowiedział: "To wcale niegłupie, nie muszę w nieskończoność na mieszkanie czekać, natura tak powinna stwarzać i człowieka"

Przemierzałam palcami ciekawie, tajemnice ukryte w trawie... tam, gdzie najczystsza rosa, stąpała rankiem bosa.

Krokodyl podobny jest często do człowieka. Najeść się i leżeć, to go bardzo urzeka. I jak człowiek lubi kąsać czasem drugiego. Tak... krokodyl pożre czasem innego.

Szare niebo i ten śpiew, co mym krokom towarzyszy i układa słodką pieśń, którą miasto słucha w ciszy. Wezmę z niej choć kilka nut tych, co sławią radość życia, będę głosić ją za dnia, tyle chwil jest do zdobycia... /Maryla/

Wchodzę cichutko na marzeń stryszek, bo chcę tam schować parę rozterek... łez, co zawisły na rzęsy końcu, zamyśleń, westchnień i poniewierek...

Przeciwieństwa się przyciągają: Ja - ósmy cud świata... Ty - siedem nieszczęść...

Jestem podejrzliwy wobec osób, które nie lubią psów. Jednak ufam psu, jeśli nie lubi jakiegoś człowieka.

"Wędrówką jedną życie jest człowieka... Idzie wciąż, dalej wciąż... Jak zjawa senna życie jest człowieka... Zjawia się, dotknąć chcesz, lecz ucieka... To nic! Dopóki sił... Jednak iść! Przecież iść! Będę iść!" /E. Stachura/

... dla ciebie wiatr zagra na harfie z gałęzi, rozproszy smutek, radość uwolni z uwięzi, kwiaty u podnóża pnia tobie ofiaruję i ten wiosenny koncert ptaków dedykuję...

Splatane linie ścieżek życia, pieczęcią często są tajemną - kuszę godziny, by zechciały z okruchem nieba być tu ze mną.

Kukułeczki kukają, miejsca w świecie szukają :)

Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila....