Wszystkim dzieciom życzę by ich świat był zawsze taki kolorowy :)

Dobro, choć win­no być chro­nione, bez sen­su wciąż w życiu trwo­nione.

Szczęśliwy ten, który potrafi zadowalać się małymi porcjami radości.

Obserwuję jak spada listek, może ostatni. Niczym błysk, barwny refleks, co uwolnił się z matni... i wirując dobiera równowagę właściwą, bezszelestną radością, tka jesienne spoiwo.

Niektórym do szczęścia wystarczy tylko Twoja obecność.

Poprzez prześwity widzę słońce. Chcę je wydobyć, w zastaw dając: słowa podszyte marzeń ciepłem i serca jakże słodki galop.

Zaplątany promień wciśnięty w zakamarek codzienności... wyjmuję delikatnie i układam wiązankę, która szybko się rozrasta w snop światła...

Światło jest blaskiem wtedy gdy się wyłania z ciemności, jak tratwa ratunkowa wśród morza obojętności. To okruch serdeczności, płynący z serca co było już lodu bryłą.

Kocham cię, światło! Na moje źrenice zlewasz się falą; nurzam się w niej, tonę, oczy ku tobie wznoszę roztęsknione, na twej jasności promienną mgławicę. /K. Przerwa-Tetmajer/

Światło jak wyznanie rozległe... Obejmuje wszystko – i to co przekwita, i to co czeka na wiosenne spełnienie.

Jest droga do słońca - dla każdego inna. Nie zawsze jest prosta, tak jak być powinna. Wiedzie czasem cieniem lub doliną czarną, drogą kamienistą, zatem bardzo marną...

Są miejsca, są ludzie, i są chwile, do których lubię wracać.