Moje myśli jak motyle, jedne ulatują i giną w przestworzach, inne wracają i uwierają jak kamień. Są też takie, które wracają i rozkwitają jak kwiat.

Moje dziecko może nie ma wszystkiego czego zapragnie w życiu, ale ma mamę, która kocha je najbardziej na świecie :)

Z mgły powstaje obłok ciszy, okno w czasie zagubione, które barwą mleczną spina, horyzonty utajnione. Lecz gdy tylko się uniesie woal lekki oraz zwiewny, ukazuje barwną jesień z jej nastrojem mokro - śpiewnym. /Maryla/

Nigdy nie dawać za wygraną, wstawać co rano, mówić "cześć" zmianom :)))

Podobno los zsyłam nam tylko takie problemy, z którymi możemy sobie poradzić. Więc możliwości są dwie: albo sobie poradzisz, albo to nie jest Twój problem :)

Ten obraz prosto z marzeń... miłosna gra muzyka… więc trudno być zdziwionym, że gdzieś nad ranem znikasz. Lecz pozostaje w myślach - ulotność, czar tej chwili. Przez sen widziałam parę - z gwiazdami wciąż tańczyli. /Maryla/

Wielką rzekę życzeń kieruję w Twą stronę, by z miłością biegły, szczęściem roztańczone. Niech się otwierają na pozór zamknięte, drzwi - by dzień codzienny, bywał również świętem. /Maryla/

Są w życiu chwile, gdy myśli się, że już gorzej być nie może. Wtedy właśnie okazuje się, że jednak może.

Wiele jest takich, dni bezimiennych. Bez ro­ku i bez daty. Dni niepamiętnych. Cza­su w nim brak, słońca promieni. Świat pełen cieni, których nikt nie ceni.

Spoglądam w głąb kwiecia malwy. Podziwiam piękno jej cudu kanwy. Magicznie przyciąga wzrok. Rozświetla podziwem mrok. Zmysłami jej piękno chłonę. Z oniemienia - aż płonę. A ona milcząca stoi pod płotem. Strzałą kwiecia sięga nieba lotem. /Zola/

Słońce, góry, drzewa, liście, zawiewają powłóczyście ciepło, chłodno i złociście. Zakrywają dni minione i stracone bezpowrotnie. Przyszła jesień jesienna... zaczęła układać w śnie głębokim schody do nieba. /R. Mierzejewski/

W życiu można uciec od wszystkiego, z wyjątkiem samego siebie.