"Potoki mają swe łoża - i mają granice morza dla swojej fali. I góry, co toną w niebie, mają kres dany dla siebie, nie pójdą dalej! Lecz serce, serce człowieka, wciąż w nieskończoność ucieka. Przez łzy, tęsknoty, męczarnie, i wierzy, że w swoim łonie, przestrzeń i wieczność pochłonie, i niebo całe ogarnie." /A. Asnyk/

"Książki są jak ptaki: smutnieją, kiedy je trzymać nieruchomo w klatce."

Dziękuję GraGorku :)

"A ten kwiecień, z szaf sukienki wyciąga kobiecie. Różne skarby tam inne znajdziecie, których zwykle kobietom jest brak. A ten kwiecień, czystą kartkę podsuwa poecie. I już zaraz przeczytać możecie, że się można zakochać aż tak"

"Pasjonat historii Wrocławia, z wielkim ożywieniem, chciał pokazać cale miasto... walcząc ze wzruszeniem... W zaułkach „perełki” wyciągał z szarości mroków, roztaczając historie pełne nieznanych mi uroków" /Maryla/

"Nie sztuką jest udawać kogoś innego. Sztuką jest grać, zawsze będąc sobą. Nie sztuką jest żądać od życia wszystkiego. Sztuką jest żyć, bez błahej potrzeby. Nie sztuką jest kochać bogaczy. Lecz sztuką jest zrozumieć biednych."

"Ważne, by tylko bardzo chcieć - uparcie wstawać, gdy upadniesz. Bo w każdym wielka siła jest, tylko ukryta gdzieś tam na dnie. Pozbierać resztki drobnych szans, posklejać je w wielką nadzieję. Choć pod stopami grząski piach, a wiatr uparcie w oczy wieje."

"Jak nałapać uśmiechów w locie, by łez smutku w oczach nie miewać? Gdzie zamówić tęczę przed świtem, by nadzieję z wiatrem rozsiewać?" /Maryla/

Piękna tapeta :) Chciałabym to zobaczyć na własne oczy...

"Jedna papuga z drugą papugą, o trzeciej papudze plotkowały długo. Że ma farbowane piórka, że wygląda jak zmokła kurka, że ma pstro w głowie, że po francusku słowa nie powie, że nie wie, ile jest dwa więcej dwa, że ma owłosione nóżki, że takie nóżki to wstyd dla papużki. A wiecie, czemu o tamtej mówiły tak papugi dwie? - Bo ona była ładna, a one nie"/Tadeusz Śliwiak/

"I trzymaj się z dala od ludzi, którzy próbują pomniejszać Twoje ambicje. Mali ludzie zawsze tak robią, a naprawdę wielcy, sprawiają, iż czujesz, że i Ty możesz być wielki" /Mark Twain/

"W chwil małych drobinach, szczęście się ukryło, gdyż swojej wartości, nie pewne wciąż było. Skryło się cichutko, mgiełką we wspomnieniach i pod jej osłoną, snuło swe marzenia. Będąc tak maleńkie, zmieściło się w dłoni. Czekając cierpliwie, aż ktoś je ochroni. Trafiło przypadkiem do serca pewnego, teraz wie na pewno... było warte tego"